Admah

💡 "And the border of the Canaanites was from Sidon, as thou comest to Gerar, unto Gaza: as thou goest unto Sodom, and Gomorrah, and Admah, and Zeboim, even unto Lasha."

«و مرز کنعانیان از صیدون به سمت جرار تا غزه بود، و به سمت سدوم و عموره و ادمه و صبوئیم تا لاشع.»

💡 With Admah Holtz, things were otherwise.

با آدما هولتز، اوضاع طور دیگری بود.

💡 Having seen, Admah never forgot her.

آدمه با دیدن او، هرگز او را فراموش نکرد.

💡 A poet invoked Admah to question certainty, reminding readers how ruins complicate tidy lessons about virtue and disaster.

شاعری از آدما خواست تا قطعیت را زیر سوال ببرد و به خوانندگان یادآوری کند که چگونه ویرانه‌ها، درس‌های درست و حسابی در مورد فضیلت و فاجعه را پیچیده می‌کنند.

💡 The sermon referenced Admah briefly, a shadowed city in a list that invites humility about stories we barely understand.

این خطبه به طور خلاصه به آدما اشاره کرد، شهری در سایه که در فهرستی قرار دارد که فروتنی در مورد داستان‌هایی را که به سختی درک می‌کنیم، فرا می‌خواند.

💡 Archaeologists debated whether layers near the salt flats align with traditions mentioning Admah and neighboring towns.

باستان‌شناسان در مورد اینکه آیا لایه‌های نزدیک به دشت‌های نمک با روایاتی که از آدما و شهرهای همسایه نام می‌برند، مطابقت دارند یا خیر، بحث می‌کردند.