Song of Solomon

💡 Winfrey praised her late friend Morrison, who started her book club in 1996 with Morrison’s novel from the same year “Song of Solomon” in mind.

وینفری از دوست فقیدش موریسون که باشگاه کتاب او را در سال ۱۹۹۶ با در نظر گرفتن رمان «سرود سلیمان» نوشته موریسون که در همان سال منتشر شده بود، راه‌اندازی کرد، تمجید کرد.

💡 Translators argue over the Song of Solomon, whether its metaphors belong to royal pageantry or everyday love.

مترجمان درباره غزل سلیمان بحث می‌کنند، اینکه آیا استعاره‌های آن مربوط به تجمل سلطنتی است یا عشق روزمره.

💡 The Song of Solomon turns desire into poetry, letting orchard scents and vineyards speak for what cannot be named directly.

غزل غزل‌های سلیمان، هوس را به شعر تبدیل می‌کند و اجازه می‌دهد عطر باغ‌ها و تاکستان‌ها، گویای چیزی باشند که نمی‌توان مستقیماً نامی بر آن نهاد.

💡 The shelf tag read “S. of Sol.”, reminding students this theology treatise belonged in the section on Song of Solomon, not philosophy.

روی برچسب قفسه نوشته شده بود «س. از خورشید». به دانش‌آموزان یادآوری می‌کرد که این رساله الهیات به بخش غزل‌های سلیمان تعلق دارد، نه فلسفه.

💡 In class, we read the Song of Solomon aloud, and the room felt warmer by the time the last line faded.

در کلاس، ما غزل غزل‌های سلیمان را با صدای بلند خواندیم و وقتی آخرین سطر محو شد، اتاق گرم‌تر به نظر می‌رسید.

💡 This is the Mount Carmel of the Song of Solomon, where Elijah brought down the false priests of Baal, and Deborah laid rout to the Canaanites.

این کوه کرمل در غزل غزل‌های سلیمان است، جایی که الیاس کاهنان دروغین بعل را سرنگون کرد و دبورا کنعانیان را تار و مار کرد.