John Barleycorn

💡 A historian used John Barleycorn to discuss temperance, labor, and ritual in one generous thread.

یک مورخ از جان بارلی‌کورن برای بحث در مورد اعتدال، کار و آیین در یک رشته مطالب سخاوتمندانه استفاده کرد.

💡 The pub’s mural personified John Barleycorn, reminding patrons that agriculture and ale intertwine more deeply than slogans admit.

نقاشی دیواری میخانه، جان بارلی‌کورن را به تصویر می‌کشید و به مشتریان یادآوری می‌کرد که کشاورزی و آبجو عمیق‌تر از آنچه شعارها می‌گویند، در هم تنیده‌اند.

💡 The New York Times took a cheekier approach with its front page headline: “John Barleycorn Died Peacefully at the Toll of 12.”

نیویورک تایمز با تیتر صفحه اول خود رویکردی گستاخانه‌تر در پیش گرفت: «جان بارلی‌کورن در آرامش و در ساعت ۱۲ بامداد درگذشت.»

💡 John Barleycorn, a humorous personification of barley as the source of malt liquor or whisky.

جان بارلی‌کورن، شخصیت‌پردازی طنزآمیز جو به عنوان منبع مشروب مالت یا ویسکی.

💡 Led by the clergy, countless campaigns were mounted to persuade people to curb their consumption of John Barleycorn.

به رهبری روحانیون، کمپین‌های بی‌شماری برای ترغیب مردم به محدود کردن مصرف جان بارلی‌کورن (نوعی ذرت) راه‌اندازی شد.

💡 Folk singers revived John Barleycorn with harmonies that made old metaphors taste fresh.

خوانندگان فولک، آثار جان بارلی‌کورن را با هارمونی‌هایی که به استعاره‌های قدیمی طعم تازگی می‌بخشیدند، احیا کردند.