potation

💡 Ancient poets praised potation as social glue, while sages warned about morning-after arithmetic.

شاعران باستان، نوشیدن شراب را به عنوان چسب اجتماعی ستایش می‌کردند، در حالی که حکما در مورد حساب و کتاب صبحگاهی هشدار می‌دادند.

💡 After the toast, responsible potation gave way to stories that didn’t need embellishment.

بعد از نوشیدن شراب، نوشیدن مسئولانه جای خود را به داستان‌هایی داد که نیازی به شاخ و برگ دادن نداشتند.

💡 Five of the number resolved, and were barely persuaded not to commit suicide, so maddened were they by their potations.

پنج نفر از آن تعداد تصمیم گرفتند خودکشی نکنند، و به سختی متقاعد شدند که از نوشیدن آن نوشیدنی‌ها دیوانه شده‌اند.

💡 A festival built around careful potation proved that hospitality and boundaries can be allies.

جشنواره‌ای که بر اساس نوشیدن دقیق شراب بنا شده بود، ثابت کرد که مهمان‌نوازی و مرزها می‌توانند متحد یکدیگر باشند.

💡 There, Chinese migrant workers would “congregate every night indulging in potations of much chow and a little harmless gambling.”

در آنجا، کارگران مهاجر چینی «هر شب دور هم جمع می‌شدند و از نوشیدن معجون‌های فراوان و کمی قمار بی‌ضرر لذت می‌بردند.»

💡 Altogether the legend of 'monks,' 'port wine and prejudice,' 'dull and deep potations,' and all the rest of it, still damages Dons in the eyes of the general public.

روی هم رفته، افسانه «راهبان»، «شراب پورت و تعصب»، «معجون‌های غلیظ و بی‌مزه» و بقیه‌ی این‌ها، هنوز هم در نظر عموم مردم به دان‌ها آسیب می‌زند.