intransitive verb

💡 So what the critics really meant is that the Times erred in using an intransitive verb.

بنابراین منظور واقعی منتقدان این است که تایمز در استفاده از فعل لازم اشتباه کرده است.

💡 Missing hyphens or incorrect capitalization, ambiguities about singular and plural nouns or transitive and intransitive verbs - no question is too insignificant.

فقدان خط فاصله یا نوشتن نادرست حروف بزرگ، ابهام در مورد اسم مفرد و جمع یا افعال متعدی و لازم - هیچ سوالی خیلی بی‌اهمیت نیست.

💡 It says so in the Oxford English Dictionary, the authority on our language, and Merriam-Webster agrees—it’s an intransitive verb, just as it’s used in the examples above.

در فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، مرجع معتبر زبان ما، و مریام-وبستر نیز همین را می‌گویند - این یک فعل لازم است، درست همانطور که در مثال‌های بالا استفاده شده است.

💡 An intransitive verb anchors scenes without props: “the leaves fell,” “the children laughed,” sentences complete enough to paint mornings listeners can smell.

یک فعل لازم، صحنه‌ها را بدون هیچ وسیله‌ی اضافه‌ای محکم می‌کند: «برگ‌ها ریختند»، «بچه‌ها خندیدند»، جملاتی که آنقدر کامل هستند که می‌توانند صبح‌هایی را که شنوندگان می‌توانند بو کنند، به تصویر بکشند.

💡 “To bald” may not be a common intransitive verb, but that has not prevented “balding” from entering the language as a participle.

شاید «to bald» یک فعل لازم رایج نباشد، اما این مانع از ورود «balding» به عنوان وجه وصفی به زبان نشده است.

💡 Missing hyphens or incorrect capitalization, ambiguities about singular and plural nouns or transitive and intransitive verbs — no question is too insignificant.

خط فاصله نگذاشتن یا نوشتن نادرست حروف بزرگ، ابهام در مورد اسم‌های مفرد و جمع یا افعال متعدی و لازم - هیچ سوالی بی‌اهمیت نیست.