finite clause

🌐 بند محدود

«بندِ متناهی / جمله‌وارهٔ دارای فعل صرف‌شده»؛ بند دستوری که فعلِ آن زمان و شخص دارد (در برابر non-finite clause مانند مصدر یا وجه التزامیِ بدون زمان مشخص).

اسم (noun)

📌 جمله‌ای که در گزاره‌ی آن فعلِ صرف‌شده وجود دارد.

جمله سازی با finite clause

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 She diagrammed a finite clause on the board, connecting auxiliaries, negation, and adverbs.

او نمودار یک جمله واره متناهی را روی تخته رسم کرد که در آن فعل‌های کمکی، نفی و قیدها به هم متصل شده بودند.

💡 Editors flagged the finite clause for subject-verb agreement, a small fix with outsized clarity benefits.

ویراستاران، عبارت محدود را برای تطابق فعل و فاعل علامت‌گذاری کردند، که یک اصلاح کوچک با مزایای وضوح فوق‌العاده است.

💡 The sentence contains a finite clause marked by tense, distinguishing it from a non-finite complement.

این جمله شامل یک جمله‌واره‌ی محدود است که با زمان مشخص شده است و آن را از یک متمم غیرمحدود متمایز می‌کند.