objective genitive

💡 Sometimes the Possessive Pronouns are used with the force of an Objective Genitive; as,— metus vester, fear of you; dēsīderium tuum, longing for you.

گاهی ضمایر ملکی با قدرت یک مفعول مفعولی به کار می‌روند؛ مانند - metus vester، ترس از تو؛ dēsīderium tuum، اشتیاق برای تو.

💡 Translators wrestle with the objective genitive in ancient texts, where context decides whether nouns act or receive action.

مترجمان در متون باستانی با حالت مفعولی مضاف‌الیه دست و پنجه نرم می‌کنند، جایی که بافت متن تعیین می‌کند که آیا اسم‌ها عمل می‌کنند یا عمل را دریافت می‌کنند.

💡 The construction of the sentence is rather complex: Ovid's normal practice would be to employ an objective genitive with causa.

ساختار جمله نسبتاً پیچیده است: شیوه‌ی معمول اووید این بود که از مفعول مفعولی به همراه causa استفاده می‌کرد.

💡 But laus de + ablative instead of the more usual objective genitive construction is supported by Tac Ann I 12 'addidit laudem de Augusto'.

اما laus de + ablative به جای ساختار مفعولی مفعولی معمول‌تر، توسط جمله‌ی Tac Ann I 12 'addidit laudem de Augusto' پشتیبانی می‌شود.

💡 Teachers diagram sentences to reveal the objective genitive, reducing ambiguity for students tackling dense theology.

معلمان جملات را نمودار می‌کنند تا حالت مفعولی مفعولی را آشکار کنند و ابهام را برای دانش‌آموزانی که با الهیات پیچیده سروکار دارند، کاهش دهند.

💡 The phrase “love of music” demonstrates an objective genitive when it means “love directed toward music.”

عبارت «عشق به موسیقی» وقتی به معنای «عشق معطوف به موسیقی» باشد، حالت مفعولی مفعولی را نشان می‌دهد.