impanation

💡 This is what they called impanation, invination, consubstantiation.

این همان چیزی است که آنها القا، دعوت، و همذات‌پنداری می‌نامیدند.

💡 Theology seminars discuss impanation as a doctrine proposing Christ’s presence in bread, distinct from transubstantiation and consubstantiation, each with nuanced metaphysical commitments.

سمینارهای الهیات، امتزاج را به عنوان آموزه‌ای که حضور مسیح را در نان مطرح می‌کند، مورد بحث قرار می‌دهند، که با استحاله جوهری و همذات‌پنداری که هر کدام تعهدات متافیزیکی ظریفی دارند، متمایز است.

💡 Historians note that impanation drew controversy, shaping liturgical language and devotional practices that communities negotiated across centuries.

مورخان خاطرنشان می‌کنند که مراسم غسل تعمید جنجال‌برانگیز بوده و زبان عبادی و اعمال عبادی را که جوامع در طول قرن‌ها با آن موافق بوده‌اند، شکل داده است.

💡 A manuscript summarized arguments for impanation, urging careful distinctions to avoid mutual caricature among schools that otherwise share reverence for sacraments.

در یک نسخه خطی، استدلال‌های موافقان غسل تعمید خلاصه شده بود و تأکید بر تمایزات دقیق برای جلوگیری از تمسخر متقابل بین مکاتبی بود که در غیر این صورت به مقدسات احترام می‌گذارند.