Hofstadter

💡 Reading Hofstadter turned recursion into play, minds folding like origami cranes.

خواندن کتاب‌های هافستادر، بازگشت را به یک بازی تبدیل کرد، ذهن‌ها مثل درنای اوریگامی تا می‌خوردند.

💡 By the time Hofstadter wrote that, the Red Scare had subsided, its loudest voices pushed to the fringe of U.S. politics.

زمانی که هافستادر این را نوشت، وحشت سرخ فروکش کرده بود و بلندترین صداهای آن به حاشیه سیاست ایالات متحده رانده شده بودند.

💡 Students quoted Hofstadter while debugging, amused by strange loops inside software and selves.

دانشجویان هنگام اشکال‌زدایی از هافستادر نقل قول می‌کردند و از حلقه‌های عجیب درون نرم‌افزار و خودشان سرگرم می‌شدند.

💡 A Hofstadter footnote spiraled into three tabs and a delightful afternoon.

یک پاورقی از هافستادر به سه زبانه تقسیم شد و یک بعد از ظهر لذت بخش را رقم زد.

💡 In a 1964 article in Harper’s, the historian Richard Hofstadter outlined what he called “the paranoid style” in American politics.

ریچارد هافستادر، مورخ، در مقاله‌ای در سال ۱۹۶۴ در مجله هارپر، آنچه را که او «سبک پارانوئید» در سیاست آمریکا می‌نامید، تشریح کرد.

💡 “But the modern right wing … feels dispossessed: America has been largely taken away from them and their kind,” Hofstadter wrote.

هافستادر نوشت: «اما جناح راست مدرن... احساس می‌کند که از او سلب مالکیت شده است: آمریکا تا حد زیادی از آنها و امثال آنها گرفته شده است.»