Hinayana

💡 It must be remembered that this school, though nominally belonging to the Hinayana, came to be something very different from the Theravâda of Ceylon.

باید به خاطر داشت که این مکتب، اگرچه اسماً متعلق به هینایانا بود، اما در نهایت چیزی بسیار متفاوت از تراوادای سیلان بود.

💡 A syllabus footnote flagged Hinayana as outdated terminology, teaching students that respectful language evolves as understanding deepens.

یک پاورقی در سرفصل‌های درسی، هینایانا را به عنوان اصطلاحات منسوخ‌شده معرفی کرد و به دانش‌آموزان آموخت که زبان محترمانه با عمیق‌تر شدن درک، تکامل می‌یابد.

💡 He at first favoured the Hinayana but subsequently went over to the Mahayana, being moved in part by the exhortations of Hsüan Chuang.

او در ابتدا به هینایانا گرایش داشت، اما بعداً به مهایانا روی آورد، که تا حدی تحت تأثیر نصایح هسوان چوانگ قرار گرفته بود.

💡 There can be no doubt that the form in which it became known at the outset was the Hinayana, or Exoteric, as distinguished from the Mahayana, or Esoteric.

شکی نیست که شکلی که در ابتدا شناخته شد، هینایانا یا عرفان ظاهری بود که از مهایانا یا عرفان باطنی متمایز می‌شد.

💡 The term Hinayana appears in older texts; instructors now caution it’s considered pejorative by many and prefer more precise labels for Buddhist traditions.

اصطلاح هینایانا در متون قدیمی‌تر آمده است؛ مربیان اکنون هشدار می‌دهند که بسیاری آن را تحقیرآمیز می‌دانند و برچسب‌های دقیق‌تری را برای سنت‌های بودایی ترجیح می‌دهند.

💡 Scholars contextualized Hinayana historically, then shifted discussion to doctrines without reproducing hierarchies embedded in the label.

محققان، هینایانا را از نظر تاریخی در بافت تاریخی خود قرار دادند، سپس بحث را به آموزه‌ها معطوف کردند، بدون اینکه سلسله مراتب نهفته در این عنوان را بازتولید کنند.