Hermaphroditus

💡 There was a famous statue of Hermaphroditus by Polycles of Athens, probably the younger of the two statuaries of that name.

در آنجا مجسمه معروفی از هرمافرودیتوس اثر پولیکلس آتنی وجود داشت که احتمالاً از دو مجسمه به همین نام، جوان‌ترین مجسمه بود.

💡 And at the moment when the two Ephesians rose, according to the tradition, to play The Fable of Hermaphroditus, she let herself slip down from the bed and went out feverishly.

و در لحظه‌ای که دو افسسی، طبق سنت، برای بازی افسانه‌ی هرمافرودیتوس برخاستند، او خود را از رختخواب بیرون انداخت و با تب و تاب بیرون رفت.

💡 The statue of Hermaphroditus invites viewers to reconsider binaries, its serpentine composition revealing new aspects as you circle slowly.

مجسمه هرمافرودیتوس بینندگان را به بازنگری در دوتایی‌ها دعوت می‌کند، ترکیب مارپیچ آن با چرخش آرام شما، جنبه‌های جدیدی را آشکار می‌کند.

💡 A classics seminar traced Hermaphroditus through Ovid, art history, and contemporary reinterpretations that foreground embodiment without voyeurism.

یک سمینار کلاسیک، هرمافرودیت را از طریق آثار اووید، تاریخ هنر و تفاسیر معاصر که تجسم بدون چشم‌چرانی را در اولویت قرار می‌دهند، دنبال کرد.

💡 Curators contextualized Hermaphroditus with myths of transformation, reminding us that ancient stories wrestle with ambiguity too.

متصدیان نمایشگاه، هرمافرودیتوس را در بافت اسطوره‌های دگرگونی قرار دادند و به ما یادآوری کردند که داستان‌های باستانی نیز با ابهام دست و پنجه نرم می‌کنند.

💡 Hermaphroditus continued deaf to all entreaties and offers; and Salmaeis, throwing her arms around him, entreated the Gods to render her inseparable from him whom she adored.

هرمافرودیتوس همچنان به هیچ التماس و درخواستی گوش فرا نمی‌داد؛ و سلمایس در حالی که او را در آغوش گرفته بود، از خدایان التماس می‌کرد که او را از کسی که می‌پرستید، جدانشدنی کنند.