harts-tongue

💡 We tucked a hart's tongue near the wall, where dripping eaves promised contentment.

زبان گوزنی را نزدیک دیوار گذاشتیم، جایی که چکه‌های لبه بام نوید رضایت می‌داد.

💡 Gardeners prize hart's tongue for winter structure, a green ribbon when everything else sulks.

باغبانان به خاطر ساختار زمستانی، به عنوان یک روبان سبز در زمانی که همه چیز دیگر افت می‌کند، به زبان هارت ارزش می‌دهند.

💡 The banks were green with masses of beautiful hart's-tongue ferns, and all nature seemed alive and stirring and thinking of spring.

کناره‌های رودخانه با انبوهی از سرخس‌های زیبای زبان‌خروسی سبز شده بودند، و تمام طبیعت زنده و پویا به نظر می‌رسید و به بهار فکر می‌کرد.

💡 The sound of running water and the brilliant green of the grass, as well as the masses of long hart's-tongue ferns falling abundantly from the churchyard wall, all tell of perpetual moisture.

صدای آب روان و سبزی درخشان چمن، و همچنین انبوه سرخس‌های بلند زبان گنجشک که به وفور از دیوار حیاط کلیسا می‌ریزند، همگی از رطوبت دائمی خبر می‌دهند.

💡 She liked to look thus into that deep dark hole, with its damp walls clothed with the long green hart's-tongue that had betrayed her.

او دوست داشت به آن سوراخ تاریک و عمیق نگاه کند، با دیوارهای مرطوبش که با زبان دراز و سبز آهو که او را لو داده بود، پوشیده شده بود.

💡 In limestone shade, a hart's tongue fern unrolled glossy fronds, an elegant bookmark in the forest’s thick novel.

در سایه‌ی سنگ آهک، سرخس زبان‌خروسی برگ‌های براق خود را باز کرده بود، نشانه‌ای زیبا در رمان انبوه جنگل.