harpooner

💡 On historic vessels, the harpooner was also a lookout, reading sea texture and birds, a craft as much about patience as muscle in brutally uncertain weather.

در کشتی‌های تاریخی، نیزه‌انداز همچنین دیده‌بان بود و بافت دریا و پرندگان را می‌خواند، مهارتی که در آب و هوای به‌شدت نامطمئن، به همان اندازه که به صبر نیاز داشت، به قدرت بدنی نیز وابسته بود.

💡 I could easily imagine the harpooner as an eloquent representative of a nation in danger of being swallowed up by rising waters.

به راحتی می‌توانم زوبین‌انداز را به عنوان نماینده‌ی سخنور ملتی تصور کنم که در معرض خطر بلعیده شدن توسط آب‌های خروشان است.

💡 The slow swimmers were found close to shore and floated once dead, so it was easy for harpooners to kill them and retrieve the body.

این جانوران که آهسته شنا می‌کردند، نزدیک ساحل پیدا شدند و پس از مرگ، روی آب شناور شدند، بنابراین برای نیزه‌اندازان آسان بود که آنها را بکشند و جسد را بیرون بیاورند.

💡 The idea is, the long pulpit puts the harpooner right over the fish so he can strike down at them before they feel the boat.

ایده این است که منبر بلند، نیزه‌انداز را درست بالای ماهی قرار می‌دهد تا بتواند قبل از اینکه ماهی‌ها قایق را حس کنند، به آنها ضربه بزند.

💡 A contemporary harpooner might tag sharks for science, swapping oil lamps for GPS and strict ethics that value living abundance over trophies and tall tales.

یک نیزه‌انداز امروزی ممکن است کوسه‌ها را برای علم نشانه‌گذاری کند، چراغ‌های نفتی را با GPS و اصول اخلاقی سختگیرانه‌ای که فراوانی زندگی را بر غنایم و داستان‌های بلند ارج می‌نهد، جایگزین کند.

💡 For nearly 50 years, over oceans of campaign speeches and seas of television ads, GOP candidates have promised to fill the Supreme Court with enough harpooners to slay the beast.

نزدیک به ۵۰ سال است که در میان انبوهی از سخنرانی‌های انتخاباتی و تبلیغات تلویزیونی، نامزدهای حزب جمهوری‌خواه قول داده‌اند که دیوان عالی را با تعداد کافی نیزه‌انداز برای کشتن این هیولا پر کنند.