Haidarabad

💡 He fled to Bassein near Bombay, where, on December 31, 1802, a treaty was signed by which not only the Peshwá but the Nizám of Haidarábád was placed under British protection.

او به باسین در نزدیکی بمبئی گریخت، جایی که در ۳۱ دسامبر ۱۸۰۲، پیمانی امضا شد که به موجب آن نه تنها پیشوا، بلکه نظام حیدرآباد نیز تحت الحمایه بریتانیا قرار گرفت.

💡 The Nizám of Haidarábád was already in a condition little removed from vassalage, and now surrendered considerable districts in lieu of a pecuniary tribute.

نظام حیدرآباد که از قبل در وضعیتی نسبتاً رعیتی بود، اکنون مناطق قابل توجهی را در ازای دریافت خراج واگذار کرد.

💡 Formerly Haidarabad sent out rugs famous for their beauty, with designs in the forms of medallions, filled with flat floral ornaments and woven with wool pile on a cotton foundation.

حیدرآباد سابقاً فرش‌هایی را صادر می‌کرد که به زیبایی‌شان مشهور بودند، با طرح‌هایی به شکل مدالیون، پر از تزئینات گلدار تخت و بافته شده با پرز پشمی بر روی شالوده‌ای پنبه‌ای.

💡 An old ledger spelled Hyderabad as Haidarabad, a transliteration that reveals how language shadows power and printing conventions.

یک دفتر کل قدیمی، حیدرآباد را به صورت حیدرآباد نوشته است، این تغییر نوشتاری نشان می‌دهد که چگونه زبان، قدرت و قراردادهای چاپ را تحت الشعاع قرار می‌دهد.

💡 Archivists tag Haidarabad variants to consolidate searches, rescuing scholars from false negatives.

بایگان‌ها گونه‌های حیدرآباد را برای تجمیع جستجوها برچسب‌گذاری می‌کنند و محققان را از نتایج منفی کاذب نجات می‌دهند.

💡 Travelers collecting stamps from Haidarabad learn that names migrate even when rivers, markets, and recipes remain recognizably themselves.

مسافرانی که از حیدرآباد تمبر جمع‌آوری می‌کنند، متوجه می‌شوند که نام‌ها حتی زمانی که رودخانه‌ها، بازارها و دستورهای غذایی به طور قابل توجهی خودشان را حفظ می‌کنند، تغییر می‌کنند.