geostationary orbit

💡 Most communications satellites at the time rested in a geostationary orbit, which matched the Earth’s rotation, fixing each craft in place from the perspective of someone on the ground.

بیشتر ماهواره‌های ارتباطی در آن زمان در مدار زمین‌ثابت قرار داشتند که با چرخش زمین مطابقت داشت و هر فضاپیما را از دید کسی که روی زمین است، در جای خود ثابت می‌کرد.

💡 NASA, meanwhile, canceled development of its troubled GeoCarb mission, designed to track CO2 levels from geostationary orbit.

در همین حال، ناسا توسعه ماموریت پر دردسر GeoCarb خود را که برای ردیابی سطح CO2 از مدار زمین‌ثابت طراحی شده بود، لغو کرد.

💡 In geostationary orbit, ground antennas don’t need to track, simplifying rural internet deployments.

در مدار زمین‌ثابت، آنتن‌های زمینی نیازی به ردیابی ندارند و این امر استقرار اینترنت روستایی را ساده می‌کند.

💡 As opposed to low-Earth orbit, which hosts things like the International Space Station, the EchoStar-7 was in the higher geostationary orbit, following the line of Earth’s Equator in a circle.

برخلاف مدار پایین زمین که میزبان ایستگاه‌های فضایی بین‌المللی است، اکواستار-۷ در مدار بالاتر زمین‌ثابت قرار داشت و خط استوای زمین را به صورت دایره‌ای دنبال می‌کرد.

💡 Crowding in geostationary orbit demands coordination, end-of-life boosts, and honest debris accounting.

ازدحام در مدار زمین‌ثابت نیازمند هماهنگی، تقویت تجهیزات در پایان عمر و حسابداری صادقانه از زباله‌های فضایی است.

💡 Solar storms can perturb crafts in geostationary orbit, so operators watch space weather carefully.

طوفان‌های خورشیدی می‌توانند فضاپیماها را در مدار زمین‌ثابت مختل کنند، بنابراین اپراتورها با دقت آب و هوای فضا را زیر نظر دارند.