gentleman friend

💡 After my gentleman friend and I ate and didn’t get food poisoning, we went back to his house.

بعد از اینکه من و دوست آقایم غذا خوردیم و مسموم نشدیم، به خانه‌اش برگشتیم.

💡 I wanted these things from my gentleman friend, but I didn’t need them.

من این چیزها را از دوست جنتلمنم می‌خواستم، اما به آنها نیازی نداشتم.

💡 In the 1700s, Lord Chesterfield wrote about a “gentleman” friend who read the Latin poets “in the necessary-house,” Alford notes.

آلفورد خاطرنشان می‌کند که در دهه ۱۷۰۰، لرد چسترفیلد درباره یک دوست «نجیب‌زاده» نوشت که اشعار شاعران لاتین را «در خانه ضروری» می‌خواند.

💡 And he called himself my “gentleman friend.”

و او خودش را «دوست جنتلمن» من نامید.

💡 Her grandmother referred to a gentleman friend with whimsical discretion, teaching that privacy can protect both tenderness and independence without shame.

مادربزرگش با احتیاط و وسواس خاصی به یک دوست جنتلمن اشاره کرد و به او آموخت که حریم خصوصی می‌تواند بدون شرمساری، هم از لطافت و هم از استقلال محافظت کند.