galactic equator

💡 The panorama traced the galactic equator like a glowing river, punctuated by nebulae and dense star clouds toward Sagittarius.

این پانوراما، خط استوای کهکشانی را مانند رودخانه‌ای درخشان ترسیم می‌کرد که با سحابی‌ها و ابرهای متراکم ستاره‌ای به سمت صورت فلکی قوس منشعب می‌شد.

💡 On the contrary we find only 6 in the galactic equator squares and 12 in the other squares.

برعکس، ما فقط ۶ عدد را در مربع‌های استوای کهکشانی و ۱۲ عدد را در مربع‌های دیگر پیدا می‌کنیم.

💡 Dust lanes along the galactic equator obscured star counts, so infrared data revealed hidden clusters our visible images completely missed.

رگه‌های غبار در امتداد خط استوای کهکشانی، شمارش ستارگان را مبهم کرده بود، بنابراین داده‌های فروسرخ خوشه‌های پنهانی را آشکار کردند که تصاویر مرئی ما کاملاً از آنها غافل بودند.

💡 Regarding their distribution in the sky we find 11 in the galactic equator squares and 7 outside.

با توجه به توزیع آنها در آسمان، ۱۱ عدد در مربع‌های استوای کهکشانی و ۷ عدد در خارج از آن پیدا می‌کنیم.

💡 Observers avoided the galactic equator when hunting quasars because foreground clutter complicated clean identifications and redshift measurements.

رصدگران هنگام شکار اختروش‌ها از خط استوای کهکشانی اجتناب می‌کردند، زیرا آشفتگی پیش‌زمینه، شناسایی‌های دقیق و اندازه‌گیری‌های انتقال به سرخ را پیچیده می‌کرد.

💡 All roads seem to point towards the earth's position within the galaxy as it prepares to cross the plane of the galactic equator.

به نظر می‌رسد که تمام جاده‌ها به سمت موقعیت زمین در کهکشان اشاره دارند، زیرا زمین آماده می‌شود تا از صفحه استوای کهکشانی عبور کند.