French paradox

💡 Then came 1991, Renaud’s 60 Minutes appearance, and a French paradox that the public couldn’t resist.

سپس سال ۱۹۹۱ از راه رسید، حضور رنو در برنامه ۶۰ دقیقه، و یک تناقض فرانسوی که مردم نتوانستند در برابر آن مقاومت کنند.

💡 Articles invoking the French paradox often oversimplify; lifestyle context and portion sizes whisper the real story.

مقالاتی که به پارادوکس فرانسوی اشاره می‌کنند، اغلب بیش از حد ساده‌سازی می‌کنند؛ زمینه سبک زندگی و اندازه وعده‌های غذایی، داستان واقعی را زمزمه می‌کنند.

💡 The French paradox quickly found a receptive audience.

پارادوکس فرانسوی به سرعت مخاطبان پذیرا پیدا کرد.

💡 Renaud suspected that the so-called French paradox could be explained by the red wine at French dinner tables.

رنو گمان می‌کرد که می‌توان این پارادوکس فرانسوی را با شراب قرمز سر میز شام فرانسوی‌ها توضیح داد.

💡 A seminar dissected the French paradox gently, encouraging curiosity without magical thinking.

یک سمینار به آرامی پارادوکس فرانسوی را موشکافی کرد و کنجکاوی را بدون تفکر جادویی تشویق نمود.

💡 The French paradox fueled debate about diet, wine, and stats that may hide cultural habits beyond simple nutrients.

پارادوکس فرانسوی بحث‌هایی را در مورد رژیم غذایی، شراب و آمارهایی که ممکن است عادات فرهنگی را فراتر از مواد مغذی ساده پنهان کنند، برانگیخت.