Flaubert

💡 He's more into the timeless classics, like Gustave Flaubert's "Madame Bovary" and Oscar Wilde's "The Picture of Dorian Gray."

او بیشتر به آثار کلاسیک جاودانه، مانند «مادام بوواری» گوستاو فلوبر و «تصویر دوریان گری» اسکار وایلد، علاقه‌مند است.

💡 “Sue me for not being Flaubert,” he told People magazine.

او به مجله پیپل گفت: «از من به خاطر اینکه فلوبر نیستم شکایت کنید.»

💡 Our book club argued whether Flaubert invites empathy or clinical distance, then laughed when both readings felt stubbornly true.

باشگاه کتاب ما بحث می‌کرد که آیا فلوبر همدلی را دعوت می‌کند یا فاصله‌ی بالینی را، و بعد وقتی هر دو خوانش سرسختانه درست به نظر رسیدند، خندیدند.

💡 At 85, he retains, as Daphne Merkin once wrote in The New York Times, a louche glamour, “like a lounge lizard who reads Flaubert.”

در ۸۵ سالگی، همانطور که دافنه مرکین زمانی در نیویورک تایمز نوشت، او همچنان جذابیت و گیرایی خاصی دارد، «مثل مارمولکی که فلوبر می‌خواند».

💡 A professor read Flaubert aloud, and suddenly sentences tasted like citrus, iron, and embarrassment.

استادی آثار فلوبر را با صدای بلند خواند و ناگهان جملات طعم مرکبات، آهن و خجالت دادند.