exarchate

💡 The exarchate administered frontier territories, where taxes and troops moved with the seasons and the river’s moods.

این فرمانداری، سرزمین‌های مرزی را اداره می‌کرد، جایی که مالیات‌ها و سربازان با فصول و وضعیت رودخانه جابجا می‌شدند.

💡 Again, when Pepin obliged the Lombard king to cede the exarchate of Ravenna not to the emperor but to Rome, the words employed were: "to the Holy Church and the Roman Republic."

باز هم، وقتی پپین پادشاه لومبارد را موظف کرد که حکمران راونا را نه به امپراتور، بلکه به روم واگذار کند، کلمات به کار رفته عبارت بودند از: «به کلیسای مقدس و جمهوری روم».

💡 Scholars debate the boundaries of a certain exarchate, comparing coins, letters, and ruins like puzzle pieces.

محققان در مورد مرزهای یک قلمرو خاص بحث می‌کنند و سکه‌ها، نامه‌ها و ویرانه‌ها را مانند قطعات پازل با هم مقایسه می‌کنند.

💡 In 568 the Lombards, under Alboin, appeared in Italy, which they overran as far south as the Tiber, establishing their kingdom on the ruins of the exarchate.

در سال ۵۶۸، لومباردها، به رهبری آلبوئین، در ایتالیا ظاهر شدند و آن را تا جنوب تیبر تصرف کردند و پادشاهی خود را بر ویرانه‌های فرمانداری تأسیس کردند.

💡 Maps show the exarchate shrinking and expanding, a political tide mirroring distant court intrigues.

نقشه‌ها نشان می‌دهند که قلمرو اسقف‌نشین در حال کوچک و بزرگ شدن است، موجی سیاسی که منعکس‌کننده‌ی دسیسه‌های درباری در دوردست‌ها است.

💡 There are indeed no mean traces of this art in Adriatic Italy; the exarchate at Ravenna, the eastern traffic of Venice, have shown their influence on Italian art and architecture.

در واقع هیچ ردپایی از این هنر در ایتالیای حاشیه دریای آدریاتیک وجود ندارد؛ اسقف‌نشین راونا، محل تردد شرقی ونیز، تأثیر خود را بر هنر و معماری ایتالیا نشان داده است.