Epicurus

💡 Epicurus prized clear speech, wary of rhetoric that confuses appetite for status with pathways to peace.

اپیکور برای گفتار واضح ارزش قائل بود و از لفاظی‌هایی که میل به مقام و منزلت را با مسیرهای صلح اشتباه می‌گیرند، برحذر بود.

💡 In his garden, Epicurus taught that fear—of gods, pain, and death—shrinks when examined honestly among friends.

اپیکور در باغ خود آموخت که ترس - از خدایان، درد و مرگ - وقتی صادقانه در میان دوستان بررسی شود، کاهش می‌یابد.

💡 Smith came across a reference to the playwright while researching a book he meant to focus on the Greek philosopher Epicurus.

اسمیت هنگام تحقیق برای کتابی که قصد داشت درباره فیلسوف یونانی اپیکور بنویسد، به اشاره‌ای به این نمایشنامه‌نویس برخورد.

💡 There are parts of On Nature, written by Epicurus himself, and works by a little-known philosopher named Philodemus on topics such as vices, music, rhetoric and death.

بخش‌هایی از «درباره طبیعت» نوشته خود اپیکور و آثاری از فیلسوف کمتر شناخته‌شده‌ای به نام فیلودموس درباره موضوعاتی مانند رذایل، موسیقی، فن بیان و مرگ وجود دارد.

💡 Reading Epicurus, we scheduled delight deliberately: potluck Thursdays, library Saturdays, and phones asleep by ten.

با خواندن آثار اپیکور، ما عمداً اوقات خوشی را برنامه‌ریزی می‌کردیم: پنجشنبه‌ها مهمانی‌های خودمانی، شنبه‌ها کتابخانه، و تلفن‌ها تا ساعت ده می‌خوابیدند.

💡 But that doesn't stop him from blatantly misunderstanding the Greek philosopher Epicurus in his nonsensical complaint about "Epicurean liberalism."

اما این مانع از آن نمی‌شود که او در شکایت بی‌معنی‌اش از «لیبرالیسم اپیکوری» آشکارا از فیلسوف یونانی اپیکور برداشت نادرستی داشته باشد.