English gooseberry

💡 Another fruit, of the species Mesembryanthemum, is of a less pleasing flavour; but one of the same species, resembling the English gooseberry, is said to be delicious.

میوه دیگری از گونه Mesembryanthemum طعم کمتری دارد؛ اما گفته می‌شود یکی از همین گونه‌ها، شبیه انگور فرنگی انگلیسی، خوشمزه است.

💡 The tart English gooseberry became jam, its bracing flavor brightening toast and memories of cool, green hedges.

انگور فرنگی ترش انگلیسی تبدیل به مربا شد، طعم فرح‌بخشش نان تست را دلچسب کرد و خاطرات پرچین‌های خنک و سبز را زنده کرد.

💡 Allotment gardeners defend English gooseberry bushes from mildew with airflow, pruning, and stubborn optimism.

باغبانان باغ‌های کوچک با جریان هوا، هرس و خوش‌بینی سرسختانه، بوته‌های انگور فرنگی انگلیسی را از کپک محافظت می‌کنند.

💡 I believe these are the berries which Captain Smith compared to the English gooseberry, and called Rawcomens; having, perhaps, seen them only on the bushes, where they are always very sour.

من معتقدم اینها همان توت‌هایی هستند که کاپیتان اسمیت با انگور فرنگی انگلیسی مقایسه کرده و راکومن نامیده است؛ شاید چون آنها را فقط روی بوته‌ها دیده‌ام، جایی که همیشه خیلی ترش هستند.

💡 The varieties are less important than in most fruits, provided only you get the large varieties of English gooseberry.

انواع انگور فرنگی نسبت به اکثر میوه‌ها اهمیت کمتری دارند، البته به شرطی که فقط انواع بزرگ انگور فرنگی انگلیسی را تهیه کنید.

💡 Bakers folded English gooseberry into crumbles, a dessert as humble as it is perfect with cold cream.

نانواها انگور فرنگی انگلیسی را به صورت خرده نان درمی‌آورند، دسری که به همان اندازه که ساده است، با خامه سرد هم عالی می‌شود.