Dumyat

💡 O ye who go down in the boats to Dumyat, Cross, I beseech ye, the stream to Budallah; Seek my beloved, and beg that she will not Forget me, I pray and implore her by Allah.

ای کسانی که با قایق‌ها به سوی دومیات می‌روید، ای جویبار، از شما التماس می‌کنم که به سوی بودالله بروید؛ محبوب مرا بجویید و از او بخواهید که مرا فراموش نکند، به درگاه خداوند دعا و تضرع می‌کنم.

💡 A picnic on Dumyat tastes better when sandwiches survive the wind and sheep look politely unimpressed.

پیک‌نیک در دومیات وقتی ساندویچ‌ها از باد در امان می‌مانند و گوسفندان مودبانه بی‌تفاوت به نظر می‌رسند، طعم بهتری دارد.

💡 We climbed Dumyat in gusty weather, calves burning while Stirling Castle winked through leaning curtains of rain.

ما در هوای طوفانی از دومیات بالا رفتیم، ساق پاهامان می‌سوخت، در حالی که قلعه استرلینگ از میان پرده‌های خم‌شده باران خودنمایی می‌کرد.

💡 Locals treat Dumyat like a neighborhood gym: quick ascent, sprawling view, and stories swapped at the cairn.

مردم محلی با دومیات مانند یک باشگاه ورزشی محله رفتار می‌کنند: صعود سریع، منظره وسیع و داستان‌هایی که در کنار سنگ قبر رد و بدل می‌شود.