dry-farm

💡 “In terms of water used per serving, rice can be pretty good. Lots of crops use a lot of water, and in most of California, you can’t dry-farm everything.”

«از نظر میزان آب مصرفی در هر وعده، برنج می‌تواند بسیار خوب باشد. بسیاری از محصولات کشاورزی آب زیادی مصرف می‌کنند و در بیشتر کالیفرنیا، نمی‌توانید همه چیز را به صورت خشک کشت کنید.»

💡 To dry farm tomatoes, we mulched deeply and planted wider, teaching roots to seek resilience rather than top-ups.

برای خشک کردن گوجه فرنگی‌های مزرعه، ما مالچ‌پاشی عمیقی انجام دادیم و بوته‌ها را در عرض بیشتری کاشتیم و به ریشه‌ها آموختیم که به جای کوددهی، به دنبال مقاومت باشند.

💡 Vineyards that dry farm produce concentrated flavors while conserving water, a discipline that tastes like place.

تاکستان‌هایی که به صورت خشک کشت می‌شوند، ضمن صرفه‌جویی در مصرف آب، طعم‌های غلیظی تولید می‌کنند، رشته‌ای که طعم مکان را می‌دهد.

💡 “Irrigated vines have roots that live in the top 20 or 30 inches of soil. Dry-farm vines can have root systems as deep as 20 to 30 feet,” Bucklin says.

باکلین می‌گوید: «ریشه‌های تاک‌های آبیاری‌شده در عمق ۲۰ یا ۳۰ اینچی خاک قرار دارند. تاک‌های دیم‌کاری‌شده می‌توانند سیستم ریشه‌ای تا عمق ۲۰ تا ۳۰ فوت داشته باشند.»

💡 You can dry farm successfully with careful soil prep, timing, and ruthless weed control.

شما می‌توانید با آماده‌سازی دقیق خاک، زمان‌بندی و کنترل بی‌رحمانه علف‌های هرز، مزرعه را با موفقیت خشک کنید.

💡 “I wouldn’t dry-farm unless it was worth it, if I didn’t think it made better wine,” Bucklin says.

باکلین می‌گوید: «من تا زمانی که ارزشش را نداشته باشد و فکر نکنم شراب بهتری از آن به دست می‌آید، به کشت دیم روی نمی‌آوردم.»