Derrida

💡 A patient TA translated Derrida into practical reading strategies, saving undergrads from despair.

یک دستیار آموزشیِ صبور، دریدا را به راهبردهای عملی مطالعه تبدیل کرد و دانشجویان کارشناسی را از ناامیدی نجات داد.

💡 And he has engaged with other leading thinkers like Jacques Derrida, becoming one of the most important literary critics and philosophers in his native Japan.

و او با دیگر متفکران برجسته مانند ژاک دریدا نیز تعامل داشته و به یکی از مهمترین منتقدان ادبی و فیلسوفان در زادگاهش ژاپن تبدیل شده است.

💡 He was anti-theory at a time when graduate students in the arts and humanities could not afford to be oblivious of Foucault, Derrida and the army of faddish post-modernists.

او در زمانی که دانشجویان تحصیلات تکمیلی در رشته‌های هنر و علوم انسانی نمی‌توانستند فوکو، دریدا و لشکر پست‌مدرنیست‌های زودگذر را نادیده بگیرند، ضد نظریه بود.

💡 Designers borrowed ideas from Derrida, layering text and image to question what counts as center or margin.

طراحان با الهام از دریدا، متن و تصویر را لایه لایه کردند تا بپرسند چه چیزی مرکز یا حاشیه محسوب می‌شود.

💡 The seminar wrestled with Derrida, debating différance while sipping coffee strong enough to survive metaphysics.

سمینار با دریدا درگیر بود، در حالی که قهوه‌ای را که آنقدر غلیظ بود که متافیزیک را تحمل می‌کرد، جرعه جرعه می‌نوشید، دربارهٔ دیفرانس بحث می‌کرد.

💡 A series of Derrida’s lectures was published as the book “The Politics of Friendship,” which includes a eulogy for Jean-Francois Lyotard.

مجموعه‌ای از سخنرانی‌های دریدا در قالب کتاب «سیاست دوستی» منتشر شد که شامل مدیحه‌سرایی برای ژان فرانسوا لیوتار نیز می‌شود.