commedia dellarte

💡 The second centers on the sad side of commedia dell'arte clowns.

مورد دوم بر جنبه غم‌انگیز دلقک‌های کمدیا دلارته تمرکز دارد.

💡 The revolutionary 1912 score for five instrumentalists and a vocalist sets texts by the Belgian Symbolist Albert Giraud that offer a surreal update on commedia dell'arte.

این اثر انقلابی که در سال ۱۹۱۲ برای پنج نوازنده و یک خواننده ساخته شده، متن‌هایی از آلبرت ژیرو، سمبولیست بلژیکی، است که به‌روزرسانی سورئالی از کمدیا دلارته ارائه می‌دهد.

💡 Costumes for commedia dell'arte favored exaggerated silhouettes, instantly signaling social roles before any witty insults or acrobatic pratfalls commenced.

لباس‌های کمدیا دلارته، سیلوئت‌های اغراق‌آمیز را ترجیح می‌دادند، که فوراً نقش‌های اجتماعی را قبل از شروع هرگونه توهین شوخ‌طبعانه یا حرکات آکروباتیک نشان می‌دادند.

💡 Set in a sunset landscape, the exquisitely painted composition shows a couple embracing while Mezzetin, a stock character from Italian commedia dell'arte, tunes his guitar nearby.

این اثر که با ظرافت نقاشی شده و در منظره‌ای از غروب آفتاب واقع شده، زوجی را نشان می‌دهد که یکدیگر را در آغوش گرفته‌اند، در حالی که مزتین، یکی از شخصیت‌های کمدیا دلارته ایتالیایی، در همان نزدیکی گیتار خود را کوک می‌کند.

💡 The troupe revived commedia dell'arte with masked archetypes, improvising topical mischief while musicians stitched scenes together with sprightly interludes and sly asides.

این گروه کمدیا دلارته را با کهن‌الگوهای نقابدار احیا کرد، و در حالی که نوازندگان صحنه‌ها را با میان‌پرده‌های شاد و قطعات فرعی زیرکانه به هم می‌چسباندند، شیطنت‌های موضوعی را بداهه‌خوانی می‌کردند.

💡 Workshops on commedia dell'arte taught lazzi, status games, and the pleasure of letting stock characters surprise audiences with unexpected tenderness.

کارگاه‌های کمدیا دلارته، لازی، بازی‌های جایگاه اجتماعی و لذتِ غافلگیر کردن مخاطبان با شخصیت‌های کلیشه‌ای با لطافتی غیرمنتظره را آموزش می‌دادند.