Clurman

💡 Though he was the kindest of that coterie, the teacher and director Harold Clurman thought nothing of getting an actor’s attention by throwing a chair at him.

اگرچه او مهربان‌ترین فرد در آن محفل بود، معلم و کارگردان، هارولد کلورمن، با پرتاب صندلی به سمت یک بازیگر، هیچ ابایی از جلب توجه او نداشت.

💡 “They dream, they hope, they try to understand,” the revered theater critic Harold Clurman wrote about the characters in a review of a 1946 production.

هارولد کلرمن، منتقد محترم تئاتر، در نقدی بر یک نمایش در سال ۱۹۴۶ درباره شخصیت‌ها نوشت: «آنها رویاپردازی می‌کنند، امید دارند و سعی می‌کنند بفهمند».

💡 He went in to read for the director, Harold Clurman, a famed figure in New York theater.

او برای خواندن نمایشنامه نزد کارگردان، هارولد کلرمن، چهره مشهور تئاتر نیویورک، رفت.

💡 Adler began teaching the Group’s actors, and Harold Clurman, not Strasberg, directed their next play, Clifford Odets’ masterpiece “Awake and Sing!”

آدلر شروع به آموزش بازیگران گروه کرد و هارولد کلورمن، نه استراسبرگ، نمایش بعدی آنها، شاهکار کلیفورد اودتس «بیدار شو و آواز بخوان!» را کارگردانی کرد.