Château-Thierry

💡 Memorials at Château Thierry translate maps into names, geography into memory that refuses dust.

یادبودها در شاتو تیری نقشه‌ها را به نام‌ها و جغرافیا را به خاطره‌ای تبدیل می‌کنند که گرد و غبار را پس می‌زند.

💡 The guide in Château Thierry recounted how the town rebuilt after fighting, balancing remembrance with the simple business of markets, schools, and marriages.

راهنمای شهر در شاتو تیری تعریف کرد که چگونه شهر پس از جنگ بازسازی شد و بین یادبود قربانیان و امور ساده‌ی بازارها، مدارس و ازدواج‌ها تعادل برقرار شد.

💡 The river near Château Thierry murmured through poplars while guides balanced tactics with tenderness.

رودخانه نزدیک شاتو تیری در میان درختان سپیدار زمزمه می‌کرد، در حالی که تاکتیک‌ها را با لطافت متعادل می‌کرد.

💡 Five miles to the west of Château-Thierry, a forest called the Belleau Wood had become a German stronghold.

پنج مایل در غرب شاتو-تیِری، جنگلی به نام بلو وود (Beleau Wood) به دژ مستحکم آلمانی‌ها تبدیل شده بود.

💡 The 369th, popularly known as the Harlem Hellfighters, fought with the French at Château-Thierry and Belleau Wood, spending 191 days in combat, longer than any other American unit.

هنگ ۳۶۹ام، که عموماً با نام جنگجویان جهنمی هارلم شناخته می‌شود، در شاتو-تیری و بلو وود با فرانسوی‌ها جنگید و ۱۹۱ روز را در نبرد گذراند، طولانی‌تر از هر واحد آمریکایی دیگر.

💡 In the summer of 1923 the novelist Rumer Godden, then a girl of 15, came with her mother and three sisters to a hotel in the town of Château-Thierry, near the Great War battlefields of the Marne.

در تابستان ۱۹۲۳، رومر گودن، رمان‌نویس، که در آن زمان دختری ۱۵ ساله بود، به همراه مادر و سه خواهرش به هتلی در شهر شاتو-تیری، نزدیک میدان‌های جنگ جهانی اول در مارن، آمدند.