cailleach

💡 I set off on the dirt road along Loch Lyon’s northern shore, heading west on the five-mile hike to the Cailleach’s glen.

من در جاده خاکی در امتداد ساحل شمالی دریاچه لیون به راه افتادم و با یک پیاده‌روی پنج مایلی به سمت غرب، به دره کِیلیچ رسیدم.

💡 She is the Cailleach: a seasonal deity in Gaelic mythology who bestrides the winter months, known variously as an earth-shaper, wise woman, storm-raiser and mistress of deer.

او کِیلِیک است: یک خدای فصلی در اساطیر گالیک که بر ماه‌های زمستان سوار می‌شود و به عنوان‌های مختلفی مانند شکل‌دهنده زمین، زن خردمند، طوفان‌آفرین و معشوقه گوزن شناخته می‌شود.

💡 Winter arrived like the cailleach, tilting storms from her apron and scouring hills clean.

زمستان مانند کشتی کِیلِچ از راه رسید، طوفان‌ها را از پیشبندش منحرف می‌کرد و تپه‌ها را پاک می‌کرد.

💡 A poet addressed the cailleach directly, bargaining for one more bright afternoon.

شاعری مستقیماً با کِیلیچ صحبت کرد و برای یک بعدازظهر روشن دیگر چانه زد.

💡 Folklore walks discuss the cailleach alongside saints and seasonal rituals that endure quietly.

پیاده‌روی‌های فولکلور، در کنار قدیسان و آیین‌های فصلی که بی‌سروصدا ادامه می‌یابند، درباره کِیلیچ (نوعی آیین هندو) بحث می‌کنند.

💡 We see James whittling a log, a Cailleach, this season that he says is tradition for his family to burn on Christmas night.

ما جیمز را می‌بینیم که در این فصل در حال تراشیدن یک کنده درخت، یک کِیلیچ، است که به گفته‌ی خودش، سوزاندن آن در شب کریسمس برای خانواده‌اش یک سنت است.