boogeyman

💡 The movie’s boogeyman was really grief, wearing creaks and shadows until acknowledgment finally turned lights on.

لولوخورخوره فیلم واقعاً غم‌انگیز بود، صدای جیرجیر و سایه می‌داد تا اینکه بالاخره با اعتراف، چراغ‌ها روشن شدند.

💡 Therapists help kids shrink the boogeyman by naming worries, drawing them, and practicing brave, achievable steps.

درمانگران با نام بردن از نگرانی‌ها، کشیدن نقاشی آنها و تمرین گام‌های شجاعانه و قابل دستیابی، به بچه‌ها کمک می‌کنند تا هیولای درونشان را کوچک کنند.

💡 Craig said the characters’ frequent misinterpretations took on the role of the “monster,” since this is a horror movie without a true boogeyman.

کریگ گفت که برداشت‌های نادرست مکرر شخصیت‌ها نقش «هیولا» را ایفا می‌کرد، زیرا این یک فیلم ترسناک بدون یک هیولای واقعی است.

💡 "I wasn't satisfied with just imagining this evil boogeyman who had done a horrible thing to me," she explained.

او توضیح داد: «من فقط با تصور این دیو شیطانی که کار وحشتناکی با من کرده بود، راضی نمی‌شدم.»

💡 Was Deen really an early victim of the fictitious celebrity boogeyman now known as “cancel culture,” or was she appropriately harangued?

آیا دین واقعاً قربانی اولیه‌ی لولوخورخوره‌ی افراد مشهور خیالی بود که اکنون به عنوان «فرهنگ لغو» شناخته می‌شود، یا اینکه به طور مناسب مورد سرزنش قرار گرفت؟

💡 Politicians summon the boogeyman when policy lacks details, hoping fear outshouts math.

سیاستمداران وقتی سیاست فاقد جزئیات است، لولوخورخوره را احضار می‌کنند، به این امید که ترس بر محاسبات غلبه کند.