bismuthine

💡 The mineral was known to A. Cronstedt in 1758, and was named bismuthine by F.S.

این کانی در سال ۱۷۵۸ توسط A. Cronstedt شناخته شد و توسط FS بیسموتین نامگذاری شد.

💡 The gas bismuthine decomposes readily, a fact demonstrated by the smell that prompted rapid, sheepish cleanup.

گاز بیسموتین به راحتی تجزیه می‌شود، واقعیتی که بوی آن باعث پاکسازی سریع و بی‌ملاحظه شد.

💡 Bismuth is nearly always found in nature in the metallic state; but occasionally it is met with as sulphide in bismuthine and as carbonate in bismutite.

بیسموت تقریباً همیشه در طبیعت به حالت فلزی یافت می‌شود؛ اما گاهی اوقات به صورت سولفید در بیسموتین و به صورت کربنات در بیسموتیت یافت می‌شود.

💡 A problem set asked whether bismuthine behaves like stibine; the answer, infuriatingly, was “sometimes, under conditions you must justify.”

در یک مجموعه مسئله پرسیده شده بود که آیا بیسموتین مانند استیبین رفتار می‌کند یا خیر؛ پاسخ، با عصبانیت، این بود: «گاهی اوقات، تحت شرایطی که باید توجیه کنید.»

💡 We generated bismuthine in situ, minimizing exposure while chasing an elusive, fleeting signal.

ما بیسموتین را در محل تولید کردیم و در عین حال که سیگنالی گذرا و مبهم را دنبال می‌کردیم، میزان مواجهه را به حداقل رساندیم.