ballroom

💡 A vintage postcard pictured the same ballroom, decades earlier, filled with uniforms, ribbons, and hope.

یک کارت پستال قدیمی، همان سالن رقص را، دهه‌ها قبل، پر از لباس‌های فرم، روبان‌ها و امید، تصویر می‌کرد.

💡 Volunteers strung lights along the pavilion, and suddenly a plain shelter felt like a ballroom open to the night.

داوطلبان چراغ‌هایی را در امتداد غرفه نصب کردند و ناگهان یک سرپناه ساده مانند یک سالن رقص رو به شب به نظر می‌رسید.

💡 In Guangzhou, breakfast means congee steam and clattering dim sum trolleys, then electric buses glide past jade markets, textile alleys, and riverside promenades where evening joggers dodge ballroom dancers under patient banyan trees.

در گوانگژو، صبحانه به معنای بخار غلیظ و صدای تق‌تق چرخ‌دستی‌های دیم سام است، سپس اتوبوس‌های برقی از میان بازارهای یشم، کوچه‌های نساجی و تفرجگاه‌های کنار رودخانه عبور می‌کنند، جایی که دوندگان عصرگاهی در زیر درختان انجیر صبور، از کنار رقصندگان سالن‌های رقص می‌گذرند.

💡 We practiced speeches in the empty ballroom, learning how voices bloom under high ceilings.

ما در سالن خالی رقص، سخنرانی‌ها را تمرین می‌کردیم و یاد می‌گرفتیم که چگونه صداها زیر سقف‌های بلند شکوفا می‌شوند.

💡 The hotel’s ballroom transformed from conference hall to gala venue in hours, chandeliers waking like constellations.

سالن رقص هتل در عرض چند ساعت از سالن کنفرانس به محل برگزاری جشن تبدیل شد و لوسترها مانند صورت‌های فلکی از خواب بیدار شدند.

💡 The rule, rooted in National Dance Council of America standards, aims to preserve the integrity of competitive ballroom technique and ensure fairness across all age groups and abilities.

این قانون که ریشه در استانداردهای شورای ملی رقص آمریکا دارد، با هدف حفظ یکپارچگی تکنیک‌های رقابتی در سالن رقص و تضمین عدالت در بین همه گروه‌های سنی و توانایی‌ها وضع شده است.