Bacchae

💡 The scene stealing moment when he descended on wires from high in the theatre rafters in The Bacchae in 2007.

لحظه‌ی تماشاییِ فیلم «باکچه» در سال ۲۰۰۷، زمانی که او از ارتفاع زیاد از تیرهای سقف سالن تئاتر روی سیم‌ها پایین آمد.

💡 His other shows include Great Expectations, Romeo and Juliet, Design for Living, Elle, Bent, The Bacchae, The Seagull, Lazarus, Daddy, Endgame and Burn.

از دیگر نمایش‌های او می‌توان به آرزوهای بزرگ، رومئو و ژولیت، طرحی برای زندگی، اِل، بنت، باکچای، مرغ دریایی، لازاروس، بابا، پایان بازی و سوختن اشاره کرد.

💡 While still set in 21st-century America, this one is based on Euripides’ “The Bacchae” — well, the one he might have written as a brilliant, fiercely feminist provocateur.

اگرچه این فیلم هنوز در آمریکای قرن بیست و یکم اتفاق می‌افتد، اما بر اساس «باکچای» اثر اوریپید ساخته شده است - خب، همان اثری که می‌توانست به عنوان یک نویسنده‌ی درخشان و به شدت فمینیستی بنویسد.

💡 A modern Bacchae set in a startup skewered charisma, compliance, and the cost of ignoring warning signs.

یک باکچای مدرن که در یک استارتاپ اتفاق می‌افتد، کاریزما، انطباق‌پذیری و هزینه نادیده گرفتن علائم هشدار دهنده را به چالش می‌کشد.

💡 Students reading Bacchae debated authority, ecstasy, and consequences with uncomfortable honesty.

دانش‌آموزانی که باکچائه را می‌خواندند، با صداقتی آزاردهنده، درباره اقتدار، وجد و عواقب آن بحث می‌کردند.

💡 The production of Bacchae avoided gore, trusting choral movement and drums to carry dread.

در تولید نمایش باکچه از خونریزی و خون‌ریزی پرهیز شد و برای القای حس ترس و وحشت، به حرکات دسته‌جمعی و طبل‌ها اعتماد شد.