Athenian

💡 Athenian tragedy frequently placed recognizable civic dilemmas in a mythic framework, prompting the audience to examine questions of justice, governance and communal values.

تراژدی‌های آتنی اغلب معضلات مدنی قابل تشخیص را در چارچوبی اسطوره‌ای قرار می‌دادند و مخاطب را به بررسی مسائل عدالت، حکومت و ارزش‌های اجتماعی وامی‌داشتند.

💡 Similar assemblies were at the core of Athenian democracy more than 2,000 years ago, and they’ve been revived recently across the world, mostly in Europe.

مجامع مشابهی بیش از ۲۰۰۰ سال پیش در هسته دموکراسی آتنی قرار داشتند و اخیراً در سراسر جهان، عمدتاً در اروپا، احیا شده‌اند.

💡 An Athenian jury once numbered in the hundreds. The play explored Athenian democracy with comic bite. An Athenian potter signed a tiny mark on the base.

هیئت منصفه آتنی زمانی صدها نفر بود. این نمایش دموکراسی آتن را با چاشنی طنز بررسی می‌کرد. یک سفالگر آتنی علامت کوچکی روی پایه آن گذاشت.

💡 An Athenian jury heard arguments in crowded courts where rhetoric and reputation tangled.

هیئت منصفه آتنی در دادگاه‌های شلوغی که در آنها لفاظی و شهرت با هم گره خورده بودند، به استدلال‌ها رسیدگی می‌کرد.

💡 Philosophers argued in Athenian stoas while vendors negotiated olives and gossip nearby.

فیلسوفان در رواق‌های آتنی بحث می‌کردند در حالی که فروشندگان در همان نزدیکی زیتون می‌فروختند و غیبت می‌کردند.

💡 The exhibit contrasted an Athenian trireme’s grace with the grind of rowing citizens.

این نمایشگاه، شکوه و جلال کشتی‌های سه‌چرخه آتنی را در مقابل سختی و مشقت پاروزنان قرار داد.