arti

💡 On our first trip to the village in March 2022, my colleague Shalini Venugopal Bhagat and I arrived to find Arti Kumari, one of the lead subjects of our series, and her family fully assembled.

در اولین سفرمان به این روستا در مارس ۲۰۲۲، من و همکارم شالینی ونوگوپال باگات به آنجا رسیدیم و آرتی کوماری، یکی از سوژه‌های اصلی مجموعه‌مان، و خانواده‌اش را کاملاً جمع‌شده یافتیم.

💡 Arti and her sister, Shanti, sent away the elementary-school-age children they usually tutored in math and Hindi.

آرتی و خواهرش، شانتی، بچه‌های دبستانی را که معمولاً ریاضی و زبان هندی به آنها تدریس خصوصی می‌دادند، از خانه بیرون کردند.

💡 On that hot day in May in Arti’s village, I was 11 months into a reporting project with Emily Schmall and Shalini Venugopal Bhagat, my colleagues from The New York Times’s South Asia bureau.

در آن روز گرم ماه مه در روستای آرتی، من به مدت ۱۱ ماه مشغول یک پروژه گزارشگری با امیلی اشمال و شالینی ونوگوپال باگات، همکارانم از دفتر جنوب آسیای نیویورک تایمز، بودم.

💡 The temple prepared lamps for arti, and volunteers coached newcomers on respectful participation, queue etiquette, and singing without drowning the bell’s gentle cadence.

معبد چراغ‌هایی را برای آرتی آماده کرد و داوطلبان، تازه‌واردان را در مورد مشارکت محترمانه، آداب صف و آواز خواندن بدون اینکه ریتم ملایم ناقوس را مختل کند، راهنمایی کردند.

💡 A traveling exhibit explained arti through photographs and audio, emphasizing hospitality, community kitchens, and the practical ethics beneath shimmering copper trays.

یک نمایشگاه سیار، هنر را از طریق عکس و صدا توضیح می‌داد و بر مهمان‌نوازی، آشپزخانه‌های عمومی و اخلاق عملی در زیر سینی‌های مسی براق تأکید داشت.

💡 During Diwali, families performed arti at home, sharing sweets, stories, and chores, turning ritual into daily kindness practiced with laughter and warm light.

در طول دیوالی، خانواده‌ها در خانه به اجرای هنرهای دستی می‌پرداختند، شیرینی، داستان و کارهای خانه را با هم تقسیم می‌کردند و این آیین را به مهربانی روزانه‌ای تبدیل می‌کردند که با خنده و نور گرم همراه بود.