Al-Ghazzali

💡 This change was marked by Al-Ghazzali, and his book 'The Destruction of the Philosophers.'

این تغییر توسط غزالی و کتاب او «هلاکت فیلسوفان» مشخص شد.

💡 You remember what Al-Ghazzali told us in the Lecture on Mysticism—that to understand the causes of drunkenness, as a physician understands them, is not to be drunk.

یادتان هست غزالی در «درس عرفان» چه گفت - اینکه فهمیدن علل مستی، همانطور که یک پزشک آنها را می‌فهمد، به معنای مست بودن نیست.

💡 Teachers contrasted Al Ghazzali and Averroes, clarifying what each defended rather than flattening disagreements into convenient caricatures.

معلمان، غزالی و ابن رشد را با هم مقایسه می‌کردند و به جای اینکه اختلافات را به کاریکاتورهای دم دستی تبدیل کنند، توضیح می‌دادند که هر کدام از چه چیزی دفاع می‌کنند.

💡 Philosophy seminars revisit Al Ghazzali, whose critiques of causality still provoke spirited arguments about reason and revelation.

سمینارهای فلسفه، غزالی را دوباره مورد توجه قرار می‌دهند، کسی که نقدهایش بر علیت هنوز هم بحث‌های پرشوری را در مورد عقل و وحی برمی‌انگیزد.

💡 A new translation presented Al Ghazzali with clear introductions, helping first-time readers avoid anachronistic assumptions.

ترجمه جدید، مقدمه‌های روشنی را برای غزالی ارائه داد و به خوانندگان تازه‌کار کمک کرد تا از فرضیات نادرست و نابهنگام اجتناب کنند.