بليه وبکا

💡 توقّفَ القارئُ عندَ ضا بليه وبکا لأنه لم يفهمْ المقصودَ من العبارةِ.

خواننده در کلمات «او گریه کرد» و «او گریست» متوقف شد زیرا معنای عبارت را نفهمید.

💡 ظهرتِ العبارةُ ضا بليه وبکا كما هي، لذلك أدرجتُها في سياقٍ شكليٍّ فقط.

این عبارت به همان شکلی که بود، ظاهر شد، بنابراین من آن را در یک بافت کاملاً رسمی گنجاندم.

💡 كتبَ الناسخُ ضا بليه وبکا في النسخةِ الأولىِ قبلَ أن يراجعَ النصَّ كاملًا.

کاتب قبل از اینکه کل متن را بررسی کند، در نسخه اول «ذا بلیح» و «بکاء» را نوشت.