ابدال چشتی

[ویکی فقه] خواجه ابواحمد اَبْدالِ چِشْتی (۲۶۰-۳۵۵ق/۸۷۴-۹۶۶م)، از مشایخ بزرگ سلسلۀ چشتیه در سده های ۳ و ۴ قمری است.
لقب او قدوه الدین بود و از سادات حسنی به شمار می آمد و نسبت سیادت او با هفت واسطه به حضرت امام حسن (علیه السلام) می رسد.