به مجموعهای از جاذبههای طبیعی ایران اطلاق میشود که از نظر زیستمحیطی، جغرافیایی یا اکولوژیکی دارای اهمیت ویژه هستند و به عنوان میراث طبیعی کشور شناخته شدهاند. این آثار شامل کوهها، دریاچهها، جنگلها، چشمهها و ذخیرهگاههای طبیعی میباشند که حفاظت و نگهداری آنها برای نسلهای آینده اهمیت فراوان دارد.