مصداق خاکیان افلاکی

یک تعبیر ادبی و شاعرانه است که بیانگر این است که یک فرد یا چیز از بین انسان‌های زمینی (خاکیان) به شکل برجسته یا عالی‌ای متجلی شده است و صاحب ویژگی‌های فرازمینی یا عالی است.