از ما ههای سریانی

ماه‌های سریانی (آشوری-رومی) یک تقویم خورشیدی-قمری است که ریشه در تمدن‌های بین‌النهرین دارد و در کشورهای عربی شام مانند سوریه، لبنان و عراق مورد استفاده قرار گرفته است. این ماه‌ها شامل تشرین اول، تشرین دوم، کانون اول، کانون دوم، شباط، آذار، نیسان، ایار، حزیران، تموز، آب و ایلول هستند و هر کدام با فصل‌ها و فعالیت‌های کشاورزی مرتبط می‌باشند. تشرین اول (Tishrin I) برابر مهر و آبان و آغاز پاییز است و تشرین دوم (Tishrin II) معادل آبان و آذر و وسط پاییز محسوب می‌شود. کانون اول (Kanun I) به آذر و دی و آغاز زمستان مربوط است و کانون دوم (Kanun II) برابر دی و بهمن و وسط زمستان است. شباط (Shubat) که ریشه عبری آن به معنی «توقف» است، در بهمن و اسفند قرار دارد و ماه استراحت کشاورزی است. آذار (Adar) معادل اسفند و فروردین و ماه بهار است و نیسان (Nisan) برابر فروردین و اردیبهشت و ماه شادی و سرسبزی محسوب می‌شود. ایار (Ayyar) در اردیبهشت و خرداد و ماه روشنایی است، حزیران (Haziran) خرداد و تیر و ماه تابستان، و تموز (Tammuz) تیر و مرداد و ماه گرمای شدید است. آب (Ab) معادل مرداد و شهریور و ماه گرما و ایلول (Aylul) شهریور و مهر و ماه پاییز است. این ماه‌ها تقریباً با ماه‌های میلادی تطبیق دارند و تقسیم‌بندی تشرین و کانون به دو قسمت اول و دوم، انعکاس تغییرات فصل‌ها و فعالیت‌های کشاورزی را نشان می‌دهد.