وصف ناپذیر

در زبان فارسی، واژه وصف به معنای توصیف و ناپذیر به معنای قابل قبول نیست به کار می‌رود. از این رو، عبارت وصف ناپذیر به معنای قابل توصیف نیست است. به عبارت دیگر، چیزی که وصف ناپذیر است، چیزی است که نمی‌توان آن را با کلمات بیان کرد. کلمه وصف در زبان فارسی به معنای توصیف یا بیان ویژگی‌های یک چیز به کار می‌رود و به عنوان یک اسم مورد استفاده قرار می‌گیرد. وصف معمولاً برای توصیف ویژگی‌ها یا خصوصیات یک چیز به کار می‌رود و می‌تواند به عنوان مفعول یا مبتدا در جملات مورد استفاده قرار گیرد. وصف، در اصطلاح اصول، به هر قیدی اطلاق می‌شود که بر موضوعی عارض شده و توانایی دارد تا آن موضوع را محدود کرده و دایره شمول آن را کاهش دهد. به عنوان مثال، وصف سائمه در عبارت فی الغنم السائمة زکاة باعث می‌شود که دامنه معنایی غنم محدود شده و تنها شامل گوسفندانی شود که در بیابان چرا می‌کنند.