مسجد اعظم قم، که با نام مسجد آیتالله بروجردی نیز شناخته میشود، از بناهای شاخص و ارزشمند مذهبی در شهر قم بهشمار میآید. این مسجد باشکوه در جوار حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (سلاماللهعلیها) قرار گرفته و به همت و تلاش آیتالله العظمی سیدحسین طباطبایی بروجردی ساخته شده است. بنای این مسجد، نهتنها جلوهای از معماری فاخر اسلامی را به نمایش میگذارد، بلکه نمادی از اهتمام عالمان دینی به توسعه فضاهای عبادی و پاسخگویی به نیازهای معنوی جامعه اسلامی نیز محسوب میشود.
عملیات احداث مسجد اعظم در روز یازدهم ذیالقعده سال ۱۳۷۴ هجری قمری، برابر با ۲۱ تیرماه ۱۳۳۳ هجری شمسی و همزمان با سالروز میلاد باسعادت حضرت امام رضا (علیهالسلام)، طی مراسمی باشکوه و با حضور گسترده مردم و علما آغاز شد. در این مراسم، نخستین کلنگ ساخت مسجد به دست آیتالله بروجردی به زمین زده شد و بلافاصله روند ساختوساز آن آغاز گردید. این اقدام، بیانگر عزم راسخ ایشان در ایجاد مرکزی عبادی و فرهنگی در کنار یکی از مهمترین زیارتگاههای شیعیان بود.
ضرورت ساخت این مسجد نیز از شرایط خاص محل آن ناشی میشد؛ بهگونهای که پیش از احداث مسجد، بخشی از زمین مورد نظر شامل خانههای شخصی و مسافرخانههایی بود که بهدلیل مجاورت با حرم مطهر، از منظر شهری و مذهبی جلوهای نامناسب داشت. افزون بر این، با وجود تعدد مساجد در شهر قم، در ایام خاص مذهبی همچون اعیاد و سوگواریها، زائران و مجاوران حرم با کمبود فضای سرپوشیده برای انجام فرائض دینی و برگزاری مراسم مذهبی مواجه بودند. از اینرو، ساخت مسجد اعظم گامی مؤثر در ساماندهی فضای اطراف حرم و تأمین نیازهای عبادی زائران بهشمار میرفت.