سازد

واژه «سازد» در زبان فارسی به معنای «ایجاد می‌کند» یا «خلق می‌کند» است. این کلمه به شکل ادبی و شاعرانه به کار می‌رود و به فرآیند آفرینش و تولید اشاره دارد. در متون ادبی، به ویژه در اشعار، این واژه می‌تواند به توانایی خالق در به وجود آوردن زیبایی‌ها و موجودات مختلف اشاره کند.

در شعر مولانا، مثال زیر را داریم:

«ای دوست شکر بهتر یا آنکه شکر سازد

خوبی قمر بهتر یا آنکه قمر سازد

بگذار شکرها را، بگذار قمرها را

او چیز دگر داند، او چیز دگر سازد»

در این ابیات، مفهوم «سازد» به نوعی به قدرت و توانایی خداوند در آفرینش و خلق اشاره دارد، و مولانا به این نکته می‌پردازد که شکر و قمر (ماه) هر دو چیزهای زیبایی هستند، اما آنچه که اهمیت بیشتری دارد، خالق و آفریننده این زیبایی‌هاست.