حقیبه
لغت نامه دهخدا
( حقیبة ) حقیبة.[ ح َ ب َ ] ( ع اِ ) ظرفی است شبیه به خرجین که رفاده و مزاده نیز نامندش. آنرا بر پشت بندند یا بر زین افکنند. رفاده در دنباله قتب و باردان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج، حقائب. ( منتهی الارب ). جامه دان. ( دهار ). باردان. توشه دان. حکبه: و از این ناحیت [ گوزگانان ] اسبان بسیار خیزد و نمد و حقیبه و تنگ اسپ. ( حدود العالم ). وزیر او که جهینه اخبار و حقیبه اسرار بود نگرفتند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 344 ). یک کس را آماده کند و نهاد او را حقیبه انواع تسلط واقتحام و شطط و انتقام گرداند. ( جهانگشای جوینی ).
فرهنگ فارسی
ظرفی است شبیه به خورجین که رفاده و مزاده نیز نامندش
جمله سازی با حقیبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او تمام مدارک و اسناد مهم خود را در یک حقیبه چرمی قدیمی که از دوران پدربزرگش به یادگار داشت، با دقت بسیار زیادی قرار داده بود.
💡 مسافران در طول مسیر طولانی از کوهستان، برای حمل آذوقه و وسایل مورد نیاز خود از یک حقیبه بزرگ و مقاوم استفاده میکردند که پاره نمیشد.
💡 در گذشتههای دور، تجار برای جابهجایی کالاهای گرانبهای خود در سفرهای تجاری، همیشه از یک حقیبه بسیار محکم و با کیفیت استفاده میکردند.