لغت نامه دهخدا
یوهمبه. [ ی ُ هََ ب ِ ] ( فرانسوی، اِ ) ( اصطلاح گیاه شناسی ) درختی است بزرگ از تیره روناسیان که در جنگلهای کامرون و در کنگوی فرانسه به حالت وحشی می روید. پوست تنه این درخت به صورت قطعات کم وبیش حجیم در معرض استفاده قرار می گیرد. در پوست این گیاه آلکالوئیدهای متعدد یافت می شود که مهمترین آنها یوهمبین است.
