لغت نامه دهخدا
دیواشتی. ( اِخ ) دیواستی. نام جد هفتم امیر ابوالعباس اسماعیل بن عبداﷲبن محمدبن میکال. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دیواستی شود.
دیواشتی. ( اِخ ) دیواستی. نام جد هفتم امیر ابوالعباس اسماعیل بن عبداﷲبن محمدبن میکال. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دیواستی شود.
یکی از بزگان ایرانی.در اواخر دوره ساسانی سرزمین پادشاهان محلی داشته. نخستین کس از این خاندان اخشید (( طرخون ) ) و جانشین وی (( غوزک ) ) و جانشین او (( دیواشتی ) ) بود. وی در سال ۱٠۴ ه. ق. در جنگ با تازیان کشته شد.