لغت نامه دهخدا
حبونن. [ ح َ / ح ِ ب َ ن َ ب َ ن َ ] ( اِخ ) حاجب الکتاب آن را بر وزن فعولل دانسته. ابن قطاع آن را لغتی از حبوتن شمرده است. اجدع بن سالم گوید:
و لحقتهم بالجزع جزع حبونن
یطلبن ازوادا لأهل ملاع.
و علة الجرمی نیز چنین سروده:
و لقد صحبتهم ببطن حبونن
و علی ان شاء الملیک به ثنا
سعی امری لم یلهه عن نیله
بعض المفاقر من معایشةالدنا.( معجم البلدان ).رجوع به حبوتن شود.
