گوهر تاو

گوهرتاو. [ گ َ / گُو هََ ] ( نف مرکب ) گوهرتاب. لهجه ای در گوهرتاب. رجوع به گوهرتاب شود.

۱ - ( صفت ) تابنده چون گوهر. ۲ - ( اسم ) پیراهنی که زنان در موسم گرما در بر کنند و آن چنان لطیف باشد که بدن از ورای آن پیداست: برشت. زر خورشید نور بافنده که بافت بر قد گیتی قبای گوهر تاب. ( خاقانی )