لغت نامه دهخدا
برشعثا. [ ب َ ش ِ ] ( اِ ) نافع فی الحال. ( بحر الجواهر ). و آن دارویی است مرکب از فلفل سیاه و فلفل سفید وبزرالبنج از هر یک بیست درهم و افیون ده درهم و زعفران پنج درهم، سنبل، عاقرقرحا، فرفیون از هریک یک درهم کوفته و بیخته و ضعف ادویه برآن عسل افزایند و شربت آن درهمی یا دانقی باشد. رجوع به فهرست مخزن الادویه و تذکره ضریر انطاکی و تحفه حکیم مؤمن و دزی ج 1 ص 72. ابن اللبودی را مقاله ایست بنام مقالة فی البرشعثا. ( یادداشت بخط مؤلف از عیون الانباء ج 2 ص 189 ).
